Një nga qytetet më të ndotura të Evropës po merr një pamje të gjelbër. Tre milionë pemë dhe shkurre të reja do të zënë rrënjë në Milano gjatë katër viteve të ardhshme, duke ndihmuar në pastrimin e rrugëve të mbuluara nga smogu.

Një renditje e cilësisë së ajrit në tetor e renditi metropolin italian në vendin e shtatë në 10 qytetet më të ndotura në botë, i vetmi vend evropian në listën e IQAir. Kjo pjesërisht për shkak të vendndodhjes së tij në pellgun e ulët të lumit Po, i cili kufizon qarkullimin e ajrit, i kombinuar me bujqësinë dhe emetimet intensive pasi është një rajon me shumë industri.

Fondazione Forestami, organizata që qëndron pas projektit, thotë se më shumë gjelbërim në rrugë, çati dhe fasada është mënyra më e lirë dhe më efektive për të filtruar pluhurin e imët, për të ftohur qytetin dhe për të përmirësuar mirëqenien e banorëve.

Që nga fillimi i tij në vitin 2019, projekti i ripyllëzimit urban ka mbjellë gati 640,000 pemë dhe shkurre, duke i dhënë krijuesit të tij arkitektit italian Stefano Boeri, i cili ndërtoi pyllin e famshëm vertikal të Milanos, një çmim nga Fondacioni Evropian i Mushkërive (ELF) për punën dhe angazhimin e tij për të përmirësuar cilësinë e ajrit.

Tani, projekti ka fituar një vlerësim të ri: statusin si një nga projektet kryesore të OKB-së për Restaurimin Botëror. Ky nder u njoftua më 29 tetor gjatë Konferencës së OKB-së për Biodiversitetin (COP17) në Jerevan, Armeni.

'Një pemë për çdo banor': Milano një nga pesë anijet kryesore të OKB-së për Restaurimin Botëror

Programi i OKB-së për Mjedisin (UNEP) thotë se titulli njeh përpjekjet e Milanos për të rikthyer natyrën në “një nga zonat metropolitane më të dendura të populluara dhe të ndotura të Evropës”, duke “mbjellë afërsisht një pemë për çdo banor” dhe duke restauruar zona urbane të degraduara me një sipërfaqe prej rreth 350 fushash futbolli.

“Nisma po zgjeron aksesin në hapësirat e gjelbra, duke angazhuar nxënës shkolle dhe duke restauruar vende duke përfshirë ish-zonat industriale, parkingjet dhe oborret e magazinimit”, tha UNEP në një njoftim.

“Programet Kryesore të Restaurimit Botëror… njohin shembuj ambiciozë dhe premtues të restaurimit në shkallë të gjerë dhe afatgjatë dhe kontribuojnë në angazhimet globale për të restauruar një miliard hektarë ekosisteme të degraduara deri në vitin 2030.”

Forestami ishte një nga vetëm pesë projektet që mori titullin në COP17, dhe i vetmi në Evropë.

Përfitues të tjerë përfshijnë iniciativën e Kolumbisë për restaurimin e ligatinave, Urban Nature Reborn; Partneritetin e Gjelbër të Seattle-it, një skemë për të restauruar dhe mirëmbajtur parqet e qytetit amerikan; Rilindjen e Luginës së Madhe të Riftit në Etiopi, duke ringjallur një nga peizazhet pyjore më të degraduara të Bririt të Afrikës; dhe iniciativën e Kinës për Restaurimin e Gjirit Blu, një përpjekje në shkallë të gjerë për të restauruar ekosistemet bregdetare dhe detare të vendit.

Natyra po rikthehet, thotë OKB-ja - por nevojitet përparim më i shpejtë

Në të njëjtën ditë me njoftimin e Milanos, UNEP publikoi një vlerësim historik të progresit global të restaurimit të ekosistemit.

Ai zbuloi se 252 milionë hektarë në 149 vende po restaurohen përpjekja më e madhe globale e dokumentuar e restaurimit deri më sot.

“Sot, po dëshmojmë fillimin e një prej lëvizjeve më të mëdha për natyrën në historinë e regjistruar”, thotë Inger Andersen, Drejtore Ekzekutive e UNEP-it. “Megjithatë, në gjysmën e Dekadës së OKB-së për Restaurimin e Ekosistemit, ne ende nuk po e restaurojmë natyrën në shkallën ose shpejtësinë e kërkuar”.

Ka përparim të përzier drejt objektivit '30x30' për të mbrojtur të paktën 30 për qind të tokës dhe detit të degraduar të Tokës deri në fund të dekadës.

Restaurimi i ekosistemeve tokësore ka arritur pothuajse gjysmën e objektivit global, ndërsa progresi në ekosistemet e ujërave të ëmbla, detare dhe bregdetare - të cilat po degradojnë me ritmet më të shpejta është prapa. Ndërkohë, financimi vjetor i restaurimit duhet të rritet më shumë se katërfish.

Restaurimi i ekosistemit është thelbësor për sigurinë e ushqimit dhe ujit, qëndrueshmërinë ndaj klimës dhe shëndetin e njeriut.

Rivendosja e vetëm 15 për qind të zonave me përparësi globale mund të kapte dhe ruante 30 për qind të emetimeve ekuivalente të dioksidit të karbonit që nga revolucioni industrial dhe të ndihmonte në shmangien e 60 për qind të zhdukjeve të specieve.

Arritja e objektivave globale mund të gjenerojë gjithashtu deri në rreth 32 milionë vende të reja pune në të gjithë botën deri në vitin 2030, sipas UNEP-it.

“Nuk mund të presim ta rregullojmë natyrën me njërën dorë, ndërsa me dorën tjetër e shkatërrojmë », thotë Astrid Schomaker, Sekretare Ekzekutive e Sekretariatit të Konventës për Diversitetin Biologjik (CBD), e cila bashkë-botoi raportin. «Qeveritë duhet të adresojnë faktorët që shkaktojnë degradimin e ekosistemit dhe të investojnë në mekanizma monitorimi për të siguruar qëndrueshmërinë e lëvizjes së restaurimit deri më sot”.

Raporti thotë se qeveritë tani duhet të shohin përtej projekteve individuale dhe të ndërtojnë "ekonomi restaurimi", ku rimëkëmbja e qëndrueshme mbështet gjithashtu vendet e punës dhe jetesën në planin afatgjatë.

/Motilokal.com