Ekspozimi afatgjatë ndaj zhurmës së shkaktuar nga trafiku rrugor shoqërohet me një rrezik në rritje të zhvillimit të sëmundjes së Parkinsonit, sipas një studimi të botuar në revistën "JAMA Neurology".

Studimi shqyrtoi të dhënat e më shumë se tre milionë njerëzve në Danimarkë, të moshës mbi 40 vjeç, të cilët u ndoqën për një mesatare prej 13 vitesh. Një nivel i lartë zhurme prej 60 decibelësh u përcaktua si zhurmë dhe zhurma u llogarit bazuar në adresat e banimit të pjesëmarrësve gjatë pesë viteve të ndryshme dhe në kohë të ndryshme të ditës dhe natës. Ai zbuloi se ata që ishin të ekspozuar ndaj zhurmës së lartë kishin më shumë gjasa të ishin meshkuj, të jetonin vetëm, të kishin të ardhura më të ulëta dhe të jetonin në zona me më pak hapësira të gjelbra aty pranë dhe nivele më të larta të ndotjes së ajrit.

Rezultatet e studimit morën në konsideratë faktorët sociodemografikë, ndotjen e ajrit, pirjen e duhanit, aktivitetin fizik dhe qasjen në hapësirat e gjelbra. Në fund të fundit, u zbulua se ekspozimi afatgjatë ndaj zhurmës së rrugës në zonën e banimit shoqërohej me një rrezik më të lartë të sëmundjes së Parkinsonit. Në këto raste, njerëzit janë të ekspozuar ndaj zhurmës së vazhdueshme, madje edhe natën, duke rezultuar në gjumë të shqetësuar dhe nivele më të larta stresi. Përkundrazi, ata që jetojnë në shtëpi me një fasadë të qetë kanë një rrezik më të ulët të sëmundjes së Parkinsonit, pasi kanë mundësinë të izolohen në hapësira më të qeta.

Studiuesit theksojnë rëndësinë e qetësisë në lagjet e banimit, e cila duhet të jetë në fokus të planifikimit urban dhe ndërtimit të banesave.

/Motilokal.com