Një zbulim i ri dhe mbresëlënës përmbys vlerësimet e historisë së ujit të Marsit, duke zbuluar se "planeti i kuq" ka qenë shumë më i lagësht në të kaluarën.

Studiuesit kanë identifikuar gjurmë të shtretërve të lumenjve, afërsisht 16,000 kilometra të gjatë, në malësitë jugore të planetit, në një zonë që deri vonë konsiderohej e varfër në shenja gjeologjike të ujit.

Ky zbulim përforcon idenë se Marsi dikur kishte një klimë më të ngrohtë dhe më të lagësht, me reshje shiu dhe madje edhe me reshje bore.

Zbulimi i historisë së ujit të Marsit

Shkencëtarët analizuan imazhe me rezolucion të lartë nga orbitatorët e NASA-s, të tillë si Mars Reconnaissance Orbiter dhe Mars Global Surveyor, të cilët mbuluan rreth 10 milionë kilometra katrorë të malësive jugore të mbushura me kratere.

Duke u përqendruar në Noachis Terra, një nga rajonet më të vjetra në Mars, ekipi i kërkimit identifikoi dhjetëra "kreshta venash", formacione të krijuara kur sedimentet nga lumenjtë e lashtë ngurtësohen dhe ruhen ndërsa terreni përreth gërryhet me kalimin e kohës.

Adam Losekut, kandidat për doktoraturë në Universitetin e Hapur dhe autor kryesor i studimit, tha se zona kishte qenë një enigmë gjeologjike për vite me radhë, pasi mendohej se kishte pak prova për praninë e ujit.

Megjithatë, hulumtimi i ri tregon se Noachis Terra ishte shtëpia e lumenjve të gjerë, shumë prej të cilëve tejkalonin 160 kilometra në gjatësi, raporton Guardian.

Disa nga kanalet kalojnë një kilometër e gjysmë në gjerësi, duke treguar se ato janë ushqyer vazhdimisht nga reshjet e shiut ose bora, sipas botimit britanik.

Kushtet që do të favorizonin ekzistencën e jetës

Një nga imazhet zbulon një rrjet kompleks kanalesh gjarpërore me pika mbipopullimi dhe kryqëzime të rrugëve ujore brenda kratereve.

Në disa raste, duket se uji përmbyti krateret, formoi liqene dhe doli nga ana tjetër, duke krijuar lugina të reja.

Marsi u bë bota e thatë që njohim sot kur fusha e tij magnetike u dobësua, duke lejuar erën diellore të gërryente atmosferën e tij dhe ujin të dilte në hapësirë.

Ky zbulim i shtohet provave ekzistuese, të cilat tregojnë se rreth 3.7 miliardë vjet më parë Marsi ishte më i ngrohtë dhe më i lagësht, me kushte që mund të kenë qenë të favorshme për ekzistencën e jetës.

Gjithashtu, studimet e fundit sugjerojnë se sasi të mëdha uji mund të ekzistojnë ende, të bllokuara nën sipërfaqen e planetit.

Përveç akullnajave polare, një ekip shkencor ndërkombëtar njoftoi në prill se mund të ketë një rezervuar të madh nëntokësor me ujë, një mundësi që mund të hedhë dritë mbi faktin nëse ky planet mund të ketë strehuar ndonjëherë jetë.

/Motilokal.com