Jeta e një astronauti mund të duket magjepsëse nga larg, por ata që kanë qenë vërtet në hapësirë e dinë se shumë aspekte të udhëtimit në hapësirë janë krejtësisht të neveritshme. Astronautët nuk janë në gjendje të bëjnë dush gjatë misioneve të tyre, dhe kjo nuk është më e keqja. Trupat njerëzorë janë të destinuar për planetin Tokë, dhe kur i ndani të dyja, lindin disa pasoja mjaft të çuditshme, duke përfshirë faktin se, në hapësirë, astronautët nuk janë fizikisht të aftë të gromërijnë.

Për të kuptuar gjendjen e vështirë të astronautëve, duhet të shpjegojmë pse njerëzit gromërijnë në radhë të parë dhe si funksionon ky mekanizëm në trup. Kur ushqimi dhe pijet mbërrijnë në stomak, ato zbërthehen nga një kombinim i acidit të stomakut dhe enzimave tretëse. Ky proces ndihmon në nxjerrjen e lëndëve ushqyese që na nevojiten nga ushqimi ynë, por gjithashtu prodhon shumë gaz si nënprodukt. Ne i shtojmë këtij grumbullimi gazrash ajrin që rastësisht gëlltisim së bashku me ushqimin tonë. Gromëritja është një mënyrë për të çliruar këtë gaz të tepërt dhe hapësirën e lirë në stomak.

Fatkeqësisht për astronautët, një nga faktorët më të mëdhenj në gromërimë është graviteti. Këtu në Tokë, graviteti rendit përmbajtjen e stomakut tonë, me lëndë të ngurta dhe lëngje më të rënda që fundosen në fund, dhe gaz që ngrihet sipër. Ndërsa grumbullohet më shumë gaz, ai vazhdon të ngrihet, duke ushtruar presion mbi sfinkterin midis stomakut dhe ezofagut. Kjo e detyron sfinkterin të hapet, duke lejuar që gazi të dalë lart dhe jashtë gojës si një gromërimë. Në hapësirë, asgjë nga këto nuk mund të ndodhë.

Si jetojnë astronautët pa gromëritur

Astronautët që rrotullohen rreth planetit në Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor nuk janë në të vërtetë pa peshë , siç besojnë gabimisht shumë njerëz. Megjithatë, ata përjetojnë shumë më pak gravitet sesa ne në sipërfaqen e Tokës, dhe kjo do të thotë që përmbajtja e stomakut të tyre nuk zgjidhen siç duhet të jetë. Të gjitha lëndët e ngurta, lëngjet dhe gazrat në stomakun e një astronauti bashkohen në një lloj gjelle tretëse, dhe pa forcën e gazit në rritje, mekanizmi i gromërimës nuk aktivizohet kurrë.

Pra, çfarë bëjnë astronautët për të lehtësuar grumbullimin e gazit në stomakun e tyre? Nëse një person këtu në Tokë duhet të detyrojë një gromërimë, ai mund të provojë të pijë pije të gazuara ose të gëlltisë qëllimisht më shumë ajër, dhe këto teknika do të funksionojnë edhe në hapësirë... pak a shumë. Nëse provoni të përdorni njërën nga këto metoda për të shkaktuar një gromërimë në mikrogravitet, thjesht do të përfundoni duke vjellë, gjë që padyshim nuk është ideale. Kjo i lë astronautët me vetëm një mundësi të zbatueshme: të presin që gazi të dalë nga ana tjetër. Rezultati përfundimtar? Astronautët nuk gromërijnë, por ata lëshojnë gazra shumë më tepër.

/Motilokal.com