Një rritje e konsiderueshme e mikroplastikës dhe nanoplastikës që gjenden në trurin dhe mëlçinë e njerëzve vërehet nga një studim i ri i publikuar në Nature Medicine, i cili krahasoi gjetjet në kufomat njerëzore nga viti 2016 dhe 2024 në SHBA.

“Vlerësimi ynë është se këto plastika nuk janë për shkak të ekspozimit të fundit, por janë rezultat i ekspozimit kronik”. “Ky fakt tregon nevojën për strategji më të integruara rreth politikave mjedisore dhe shëndetit të njeriut”, thotë për DW autori i studimit Marcus Garcia nga Universiteti i New Mexico.

Megjithatë, "aktualisht nuk ka asnjë provë të qartë të ndonjë efekti shëndetësor (nga nanoplastika në tru)", thotë Oliver Jones, një kimist biologjik në Universitetin e Melburnit i cili nuk ishte i përfshirë në studim.

“Autorët e studimit ekzaminuan vetëm 54 mostra në total. "Nuk ka të dhëna të mjaftueshme për të nxjerrë ndonjë përfundim të fortë në lidhje me shfaqjen e mikroplastikës në New Mexico, e lëre më globalisht", shton Jones.

Plastika është kudo

Plastika është kudo rreth nesh, në shtëpi, në ajër, në ushqim, në shishe.

Mikroplastika janë fragmente të vogla plastike, të cilat zakonisht hyjnë në trupin tonë përmes gëlltitjes ose frymëmarrjes. Ato janë gjetur në organet e njeriut prej dekadash, por efektet e tyre në shëndetin tonë sapo kanë filluar të dokumentohen.

Ka disa prova që sugjerojnë se akumulimi i mikroplastikës, veçanërisht në organet vitale si mëlçia, mund të ketë efekte në funksionet normale biologjike të trupit të njeriut.

Të dhënat e mbledhura në studim treguan gjithashtu se akumulimi i mikroplastikës ishte më i madh në trurin e 12 personave me demencë.

Autorët e studimit, megjithatë, thonë se kjo nuk dëshmon se mikroplastika shkaktojnë çmenduri dhe duhet të kryhen kërkime të mëtejshme për të përcaktuar nëse apo si akumulimi i mikroplastikës në tru ose organe të tjera të trupit ndikon në shëndetin e një personi.

Siç shpjegon Garcia, "krijimi i një lidhjeje shkakësore midis mikroplastikës dhe demencës kërkon kërkime të gjera për të kuptuar nëse ose si mikroplastika kontribuon në zhvillimin e sëmundjeve neurologjike".

Interpretimi i gjetjeve të kërkimit

Jones, nga ana e tij, kërkon kujdes në interpretimin e gjetjeve të hulumtimit.

Siç thekson eksperti, është e pamundur të merren gjetjet e një studimi kaq të vogël dhe të nxirren përfundime për njerëzit në mbarë botën në bazë të tyre. Për më tepër, hulumtimi mund të ketë mbivlerësuar sasinë e mikroplastikës në trurin e kufomave të ekzaminuara.

Sipas Jones, metoda kryesore analitike e përdorur për matjen e plastikës mund të çojë në rezultate të gabuara sepse "lipidet (nga të cilat përbëhet kryesisht truri) japin të njëjtat produkte si polietileni (plastika kryesore e zbuluar)." Eksperti shton gjithashtu se "ndotja plastike mund të ndodhë pothuajse kudo. Si mund të jemi të sigurt që grimcat e zbuluara janë provë se plastika kalon nëpër membranat e trupit të njeriut dhe se nuk është thjesht një produkt kontaminimi?"

Si arrijnë mikroplastika në trurin tonë?

Autorët e studimit deklarojnë se studimi i tyre ngre pyetje të reja në lidhje me efektet e mundshme të mikroplastikës në shëndetin e njeriut dhe nëse ato mund të hiqen nga trupi i njeriut.

“Një nga pyetjet më të mëdha është të kuptuarit e mekanizmave prapa akumulimit të mikroplastikës në tru, domethënë se si dhe përmes çfarë procesesh biologjike këto grimca hyjnë në trurin tonë”, thotë Garcia.

Shkencëtarët nuk e dinë ende nëse trupi ynë mund të heqë natyrshëm mikroplastikën nga truri dhe organet e tjera. Është gjithashtu e paqartë nëse ka metoda për zbërthimin e mikroplastikës në trupin tonë.

"Ne duhet të punojmë më shumë për të parë nëse kjo është e mundur." “Ne nuk e dimë nëse mikroplastika apo grimcat e tjera mund të mbeten në trurin tonë apo nëse ato ekskretohen nga trupi ynë”, sqaron Jones.

/Motilokal.com