Secili prej nesh ka një mik apo të njohur që dyshon gjithmonë në veprimet e veta, edhe nëse ato ishin të përditshme dhe banale. Për shembull, a e kam fikur gazin e sobës pas gatimit, a e kam fikur hekurin pas hekurosjes apo a e kam fikur dritën në banjë? Disa madje do të kthehen në shtëpi kur të kenë mbërritur tashmë në derën e punës dhe vetëm sepse nuk janë të sigurt nëse e kanë mbyllur derën e banesës së tyre.

Po sikur të dyshojmë nëse e kemi mbyllur veturën pas parkimit? Nga një këndvështrim psikologjik, kontrolli i vazhdueshëm për të parë nëse vetura është e kyçur mund të jetë një shenjë ankthi ose, në raste më të rënda, OCD. Psikologët theksojnë se njerëzit me një frikë të shtuar për të humbur kontrollin priren të zhvillojnë sjellje kontrolluese, të tilla si kontrolli nëse vetura është e mbyllur siç duhet.

Kjo nevojë për përsëritje mund të lidhet me një obsesion për të shmangur gabimet ose rastësitë. Çrregullimi obsesiv-kompulsiv (OCD) është një gjendje ku një person vuan nga obsesione dhe detyrime të vazhdueshme, të përsëritura, ose nga të dyja. Ndërsa obsesionet janë mendime, imazhe ose impulse të përsëritura dhe ndërhyrëse që shkaktojnë ankth, detyrimet janë sjellje të përsëritura që një person ndjen nevojën për të kryer në mënyrë që të zvogëlojë ankthin e shkaktuar nga obsesionet. Çrregullimi obsesiv-kompulsiv konsiderohet si një nga çrregullimet më të rënda të ankthit.

Karakterizohet nga mendime, imazhe ose nxitje që krijojnë frikë ose shqetësim, ose veprime të sjelljes ose mendore që një person ndihet i detyruar t'i ndërmarrë për të zvogëluar frikën e tij ose për të shmangur një rezultat të frikshëm.

E gjithë kjo ndikon në cilësinë e jetës dhe në raste më të rënda mund të ndërhyjë në funksionimin normal të përditshëm dhe madje edhe në drejtimin e automjetit. Ekzistojnë trajtime të ndryshme për çrregullimin obsesiv-kompulsiv, siç është terapia kognitive-sjellëse, në të cilën një person ekspozohet gradualisht ndaj situatave që krijojnë ankth dhe mëson të mos kryejë sjellje kompulsive, shkruan El Pais.

Ka edhe ilaçe, meditim dhe në raste ekstreme kryhet edhe në neurokirurgji. Ngasja me ankth mund të ketë disa efekte negative si në sigurinë rrugore ashtu edhe në mirëqenien e shoferit. Mund të ketë pasoja të tilla si reduktimi i vëmendjes, ngadalësimi i reagimeve, rrahjet e shpejta të zemrës dhe dridhjet.

Ka edhe efekte në vendimmarrje: ato mund të jenë impulsive, pasi stresi kronik mund të ndikojë në vendimmarrjen e shoferit, duke rezultuar në manovra të rrezikshme ose të pamatur. Këshilla është që nëse keni vënë re se ndonjëherë nuk mund ta kontrolloni sjelljen tuaj gjatë vozitjes, duhet patjetër të konsultoheni me një mjek. Mbyllja e automjetit tuaj pesë herë nuk do t'ju dëmtojë seriozisht ose do t'ju reduktojë cilësinë e jetës, por nëse reagimet tuaja bëhen të rrezikshme, duhet patjetër të merrni trajtim për problemin, qartësisht nën mbikëqyrjen e rreptë të mjekut ose psikiatrit tuaj.

/Motilokal.com