Ndonjëherë, në shkencë dhe teknologji, përfitimet mund të vijnë nga vende të papritura. Kur, në fillim të viteve 1980, njerëzit filluan të mendojnë për bashkimin e sistemeve të energjisë diellore dhe fushave të përdorura për bujqësi dhe blegtori, qëllimi kryesor ishte përdorimi i shumëfishtë i tokës, për të promovuar sinergji të virtytshme. Sot e dimë se kjo praktikë, e quajtur agrovoltaikë, sjell edhe përfitime të papritura para së gjithash, kursime të konsiderueshme uji për fermerët.
Pse nevojitet më pak ujë me agrovoltaikë?
Modulet fotovoltaike ofrojnë hije të pjesshme për tokën në të cilën janë montuar dhe për bimët që rriten atje. Kjo krijon një mikroklimë të favorshme për të mbjellat: në veçanti, bimët mbrohen nga rrezet e tepërta të diellit dhe stresi i nxehtësisë dhe në këtë mënyrë avullimi i ujit bëhet, reduktohet dhe toka ruan më shumë lagështi. Si rezultat, nevoja për ujitje zvogëlohet, kursimet e ujit arrijnë në 20% dhe në kushte më të mira, sipas disa studimeve, mund të arrijë deri në 30%.
E thënë ndryshe, ne mund ta shohim edhe kështu: për të njëjtën sasi përdorimi të ujit, më shumë kultura dhe një shumëllojshmëri më të gjerë të korrash, mund të rriten në të njëjtën tokë.
Menaxhimi i ujit në mënyrë efikase
Me agrivoltaikët, falë inovacionit që synon të sigurojë menaxhim gjithnjë e më efikas të burimeve që kemi në dispozicion, ka edhe mënyra të tjera për të kursyer ujin.
Një nga këto janë sistemet e rikuperimit të ujit të shiut, i cili nëpërmjet një sistemi ulluqe të vendosur poshtë moduleve fotovoltaike, është në gjendje të mbledhë ujin e shiut dhe ta kanalizojë atë në një rezervuar të posaçëm, në mënyrë që të përdoret më pas për ujitjen e vetë fushave në kohë.
Sensorët e përdorur për monitorimin e lagështisë, temperaturës dhe përçueshmërisë së tokës shpesh vendosen në sistemet agrovoltaike për të marrë informacion të dobishëm se si të dozohet në mënyrë optimale sasia e ujit për ujitje.
Reduktimi i gjurmës sonë të ujit
Uji është një burim i çmuar si askush tjetër për jetën në të gjitha format e saj, por edhe për të gjitha aktivitetet ekonomike dhe për shoqërinë njerëzore në përgjithësi. Kjo është arsyeja pse, në vitin 2002, studiuesi holandez Arjen Hoekstra shpiku termin "gjurmë uji", një mënyrë për të llogaritur konsumin e ujit të individëve dhe vendeve të tëra.
Vendet me gjurmën më të madhe të ujit janë Kina dhe India, me konsum prej më shumë se 1 trilion metra kub në vit, të ndjekura nga afër nga Shtetet e Bashkuara, me më shumë se 900 miliardë metra kub. Italia konsumon rreth 62 miliardë metra kub në vit, me gjurmën më të madhe të ujit në zonat kryesore metropolitane, veçanërisht në Luginën e Po dhe më të vogël në zonat malore dhe në ishuj.
Koncepti i gjurmës së ujit gjithashtu ndihmon në rritjen e ndërgjegjësimit për ruajtjen e ujit midis njerëzve, kompanive dhe vendeve dhe mund t'i shtyjë ata të adoptojnë sjellje të orientuara drejt konsumit të qëndrueshëm të ujit, duke përfshirë përmes agrovoltaikëve.
/Motilokal.com
