Rruga përmes sistemit diellor është një rrugë shkëmbore.

Asteroidet, kometat, planetët dhe hënat dhe të gjitha llojet e trupave të vegjël prej shkëmbi, metale, minerale dhe akulli lëvizin vazhdimisht ndërsa orbitojnë diellin. Në kontrast me diagrame të thjeshta që ne jemi mësuar t’i shohim, sistemi ynë diellor është një vend i mbushur çuditërisht.

Në këtë vizualizim mahnitës, biologja Eleanor Lutz hartoi me përpikëri çdo objekt të njohur në sistemin diellor të Tokës (> 10 km në diametër), duke shpresuar se do t'ju ndihmojë në udhëtimin tuaj të ardhshëm nëpër hapësirë.

Të dhënat e sistemi diellor 

Ky vizualizim i veçantë kombinon pesë grupe të ndryshme të të dhënave nga NASA:

Nga këto të dhëna, Lutz hartografoi të gjitha orbitat e mbi 18,000 asteroideve në sistemin diellor, duke përfshirë 10,000 që ishin të paktën 10 kilometër në diametër, dhe rreth 8,000 objekte me madhësi të panjohur.

Kjo hartë tregon pozicionin e secilit asteroid në prag të Vitit të Ri 1999.

Tërheqja e gravitetit

Kur kompletonte objektet, Lutz vërejti se sistemi diellor nuk është i rregulluar në distanca lineare. Përkundrazi, është logaritmik, me shumë objekte të vendosura afër diellit. Lutz e shfrytëzoi këtë vëzhgim të hapësirës në orbita të ndryshme të 18,000 objekteve në hartën e saj.

Ajo që po vizualizon është tërheqja e diellit, pasi shumica e objekteve kanë tendencë të gravitojnë drejt pjesës së brendshme të sistemit diellor. Ky është i njëjti vëzhgim si i Sir Isaac Newton, i cili përdori për të zhvilluar konceptin e gravitetit, duke parashtruar se objektet më të rënda prodhojnë një tërheqje më të madhe gravitacionale sesa ato më të lehta. Meqenëse dielli është objekti më i madh në sistemin tonë diellor, ai ka tërheqjen më të fortë gravitacionale.

Nëse dielli po tërhiqet vazhdimisht në planetë, pse nuk bien të gjithë në diell? Kjo është për shkak se planetët janë duke lëvizur anash në të njëjtën kohë.

Pa atë lëvizje anësore, objektet do të binin në qendër - dhe pa tërheqje drejt qendrës, do të shkonte duke fluturuar jashtë në një vijë të drejtë.

Kjo shpjegon grumbullimin e modeleve në sistemet diellore, edhe pse sa më larg të udhëtoni drejtë sistemit diellor, aq më e madhe është distanca dhe sa më pak objektet.

Të gjithë e dimë se dielli dhe planetët janë objektet më të mëdha në cepin tonë të universit, por ka edhe shumë objekte të dukshme gjithashtu.

Ndërsa harta tregon vetëm objekte më të mëdha se 10 kilometra në diametër, ka shumë objekte më të vogla për tu parë gjithashtu.

Kjo hartë është një ndër shumë vizualizime të hapësirës së Lutz-it. Ajo është gjithashtu në procesin e krijimit të një Atlasi të Hapësirës për të treguar punën e saj./Motilokal.com